پرسپولیس "باید" قهرمان می شد. کج سلیقگی نکنید، منظورم دست دادن های پشت پرده و قرار، مدار کردن نیست. قراری مدار نشد؛ از روز هم روشن تر است. وقتی داور پنالتی نیمه اول را نگرفت و وقتی کاظمی با آن تکل فیل کُش روی کریم باقری اخراج نشد، یعنی قراری مدار نشده. اصفهانی ها اهل حساب هستند، کورنومتر را دستشان بدهید تا وقتهای اضافه را خودشان حساب و کتاب کنند.
پرسپولیس "باید" قهرمان می شد. این "باید" از جنس "خواست عمومی" بود. انگار که رفراندومی در کار باشد. انگار که باید با "رای" برنده را انتخاب می کردیم. ( دوم خرداد ۷۶ را به یاد دارید؟ خاتمی به خواست عمومی رییس جمهور شد ) باور کنید اگر این لیگ قهرمانی جز پرسپولیس داشت از درجه اعتبار ساقط بود. بله، پرسپولیس "باید" قهرمان می شد تا ما روی زخم های کهنه و عمیقمان مرهم می گذاشتیم. باید قهرمان می شد تا چینی غرور شکسته سالیانمان را بند می زدیم.
چه خوب که این بار "خواست عمومی" با تقدیر و منطق سر یک سفره نشست و همدست شد. رب النوع فوتبال این بار خسته از منطق صرف، کار را نه تنها به دوش قضا و قدر که به دوش"خواست عمومی" گذاشت. از منطق چندان کاری بر نمی آمد. از نیکبخت خسته، الونگ مصدوم و کعبی نسبتن نا آماده نمی شد انتظار قهرمانی داشت، با منطق جور در نمی آمد. اما می شد دست به دامن "همگرایی" ساکنان سرخ آزادی شد. می شد به خواست جمعی آنها احترام گذاشت. پرسپولیس به احترام هواداران سرخ پایتخت قهرمان شد و به احترام "بند زن" بی همتایش؛ افشین قطبی.
چینی بند زنی مستحق تر از او سراغ داشتید؟ نه. اصلن پرسپولیس را فراموش کنید، "افشین قطبی" باید قهرمان می شد. او حق داشت طعم لذیذ محبوبیت را به تمامی بچشد، آن هم جلوی چشمهای سرخ سلطان. لیگ خسته از نیش و کنایه های گزنده قلعه نویی، بازی های کلامی فیروز کریمی، خودخواهی های آزار دهنده دایی، عدم محبوبیت سپاهان و ...، جان تازه ای طلب کرده بود. قطبی آن جان تازه بود؛ بی نظیر و تک. نه بخاطر آنکه فارسی را شکسته و بامزه حرف زد، نه به خاطر آنکه نیکبخت را روی نیمکت نشاند و شیث رضایی و مامانی را کنار گذاشت و خدایی کرد... قطبی نشان داد می شود در همهمه نیش و کنایه ها بی منطقی ها، از کوره در نرفت، دوام آورد و در پانتئون جای گرفت. می توان باخت بی آنکه تقصیر گردن کسی دیگر بیفتد. این تئوری برای ما تازه بود. خواست عمومی بر آن بود "تئوری قطبی" پیروز از میدان خارج شود... و شد. پرسپولیس را فراموش کنید، قطبی قهرمان فوتبال ما شد.
پ.ن۱: امسال را به نام امپراتوری سرخ های جهان سند بزنید؛ بایرن مونیخ، منچستر یونایتد، پرسپولیس. ( حرف از میلان نزنید، ایتالیا جایی در پانتئون سرخ ندارد. همان بهتر که اینتر شان قهرمان شد )
