دو دستی تقدیمتان کردم... لاشه اش را گذاشتید جلوی رویم. چرایش را نمی دانم. هیچوقت نفهمیدم این همه کینه و نفرت از کجا آمده...
پ.ن: به گمانم خدایی در کار نیست. گمان؟ نه، این روزها مطمئنم دوران خدایان به پایان رسیده...
مطلب را به بالاترین بفرستید: